Uprawnienie do zachowku w wysokości 2/3 z tytułu trwałej niezdolności do pracy

W tym roku zmarła moja córka. Jako matce należy mi się zachowek. Czy w związku z tym, że skończyłam 75 lat mogę domagać się zachowku w większej wysokości, tj. 2/3 udziału spadkowego zamiast 1/2?

Uprzywilejowanie poprzez zwiększenie wysokości zachowku z 1/2 do 2/3 dotyczy dwóch kategorii uprawnionych: małoletnich zstępnych (dzieci, wnuki) oraz osób trwale niezdolnych do pracy, przy czym brak jest w kodeksie cywilnym definicji pojęcia trwałej niezdolności do pracy. Ustalając, czy uprawniony jest trwale niezdolny do pracy sądy odnoszą się przede wszystkim do przepisów określających warunki uzyskania prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy. Przepisy te rozróżniają niezdolność całkowitą i częściową, a ponadto trwałą i okresową. Uprzywilejowanie w wysokości 2/3 dotyczy jednak wyłącznie uprawnionych całkowicie niezdolnych do pracy trwale. Całkowicie niezdolną do pracy jest osoba, która utraciła zdolność do wykonywania jakiejkolwiek pracy, a trwałą niezdolność do pracy orzeka się, jeżeli według wiedzy medycznej nie ma rokowań odzyskania zdolności do pracy. O trwałej niezdolności do pracy decyduje stan rzeczy istniejący w chwili otwarcia spadku (śmierci spadkodawcy). Co warte podkreślenia zdaniem sądów już sam wiek uprawnionego, niezależnie od pozostałych okoliczności dotyczących jego stanu zdrowia, uzasadnia  zaliczenie do osób trwale niezdolnych do pracy, czego konsekwencją jest uprawnienie do domagania się zachowku w wysokości 2/3 udziału spadkowego. Skoro Pani w chwili otwarcia spadku (śmierci córki) osiągnęła wiek 75 lat należy przyjąć, że spełnia Pani przesłanki do uznania za osobę trwale niezdolną do pracy, a niezdolność ta była spowodowana osiągnięciem określonego wieku.